Αντιγόνη Κουλουκάκου: «Αγαπώ πάρα πολύ τον μπαμπά του παιδιού μου και τον ευχαριστώ για όλα»
Η ηθοποιός μίλησε και για την σχέση με τους άνδρες και το φλερτ όσο καιρό ζούσε στην Ιταλία. «Ανακάλυψα πώς είναι να σου φέρονται σαν γυναίκα» εξηγεί.
Την Αντιγόνη Κουλουκάκου συνάντησε η Αθηναΐδα Νέγκα στην εκπομπή «Καλύτερα Αργά» και μίλησαν για πολλά και ενδιαφέροντα μεταξύ των οποίων και για την περίοδο που η ηθοποιός εργαζόταν ως μοντέλο στην Ιταλία.
«Θεωρώ τους ανθρώπους που δουλεύουν ως μοντέλα πολύ καλλιεργημένα άτομα, πολύ cool και καμία σχέση με τους ανθρώπους του χώρου του δικού μου αν θέλω να συγκρίνω. Δεν έχουν να αποδείξουν τίποτα. Ακόμα και τότε που δούλευα εγώ και υπήρχε το ανατολικό μπλοκ, έβλεπα κάποια κορίτσια που δεν ήταν τόσο τυχερά όσο ήμασταν εμείς που έχουμε γεννηθεί στην Ελλάδα, με όλες τις δυσκολίες να μπαίνουν και να βγαίνουν στην Ευρωπαΐκή Ένωση για να δουλέψουν και να στέλνουν τα λεφτά τους στην οικογένεια για να ζήσει... εκεί αναθεωρείς πάρα πολλά. Γιατί η μαμά μας εμάς, δεν μας είχε πάει ποτέ σε ένα ορφανοτροφείο να δούμε... οπότε ξαφνικά όταν το βλέπεις αυτό μπροστά σου και το άλλο το παιδί έχει να φάει ένα μήλο όλη την ημέρα δεν είναι λίγο…» εξομολογήθηκε.
Η ζωή στην Ιταλία και το φλερτ
Και μιλώντας για την ζωή στην Ιταλία αναφέρθηκε και στην σχέση με το άλλο φύλο λέγοντας: «Όταν πήγα στην Ιταλία, ανακάλυψα ξανά την αισθητική, το ωραίο... το πώς είναι να σου φέρονται σαν γυναίκα. Στα 18 δεν ήξερα ότι σου ανοίγουν την πόρτα στο αμάξι, ούτε ήξερα ότι σου σερβίρουν το κρασί και το ποτήρι με το νερό πριν ακόμα τελειώσει. Πως είναι το savoir vivre ενός άνδρα που σε συνοδεύει δηλαδή. Εμένα δεν τα ‘χει κάνει ποτέ ο φίλος μου αυτά... δεν έφταιγε σε κάτι, αλλά είναι πώς μεγαλώσαμε. Σε μία πολύ ευαίσθητη στιγμή της πορείας μου λοιπόν, εγώ βρέθηκα εκεί και κάποια πράγματα ήταν ένας καινούριος κόσμος. Μετά ήρθα εδώ που νόμιζα θα ήταν προσωρινό... covid... έκανα το παιδί και έμεινα. Τώρα πηγαίνω συνέχεια στην Ιταλία με το παιδί μου...».
Εγώ ήθελα το παιδί...
«Αγαπώ πάρα πολύ τον μπαμπά του παιδιού μου, τον Νίκο και τον ευχαριστώ για όλα, γιατί χωρίς εκείνον δεν θα υπήρχε το παιδί, αλλά εγώ ήθελα το παιδί... τον Άγγελο Λεονάρντο. Ο πατέρας του παιδιού και η μητέρα του παιδιού είναι οικογένεια για πάντα. Είναι ένας άνθρωπος που τον επέλεξες για να κάνεις ένα παιδί. Είναι σαν να μην αγαπάς έναν κομμάτι του παιδιού σου. Γιατί το παιδί έχει και τους δύο. Εγώ δεν θέλω το παιδί μου να φτάσει στα 40 και να λέει «συγχωρώ τη μαμά μου και τον μπαμπά μου και συγχωρώ τον εαυτό μου». Εγώ θέλω το παιδί να μεγαλώσει χωρίς βαρίδια. Γιατί εγώ κάνω δουλειά με τον εαυτό μου και την έχω ξεκινήσει πολλά χρόνια πριν και τώρα που ξέρω πολλά πράγματα περισσότερα οφείλω και προς εμένα και προς το παιδί μου...»
